For more information about the Meridian Arts Ensemble, please contact us. Meridian Arts Ensemble onuitsprekelijk mooi Anxiety of Influence, in Dutch, by Ruud van Poelgeest Onder de, voor Nederlanders niet eenvoudig uit te spreken, titel "Anxiety of Influence", heeft het Meridian Arts Ensemble haar 6de CD afgeleverd. Slechts 4 maanden na het uitkomen van de CD "V" levert Channel Classics deze CD al af. De CD bevat zoals we gewend zijn van het Meridian Arts Ensemble, het enige ensemble met een ZFT1 keurmerk op de billen, weer alle stijlen; Zappa, modern, humor en dans. Anxious betekent zowel angstwekkend bezorgd (voor), als verlangend, begerig (naar). In de context van de CD betekent het, dat het ensemble bezorgt is over de invloed van het oude en gelijkertijd hongerig is naar nieuwe invloeden, nieuwe wegen. Geheel nieuw of vernieuwend is deze CD niet, daarvoor zitten er te veel vaste ingrediënten in. Het toevoegen van piano en drums zorgt echter er wel voor dat het Meridian Arts Ensemble wegen in kan slaan die voorheen onmogelijk waren. Een waar hoogtepunt op deze CD is "Semahane (Whirling Wall)" van Stephen Barber. Dit ruim 21 minuten durend stuk is een lust voor het oor. Semahane is geïnspireerd door de spirituele ceremonies van de "Mevlevi sect of Sufism", een afsplitsing van het sufisme, welke op de mohammedaanse leer is gebaseerd. Tijdens de ceremonies zijn er Mevlivi dansers die snel ronddraaien, in dit stuk zeer mooi verbeeld door de piano. In Semahane wordt de percussie die aan het ensemble is toegevoegd volledig uitgebuit. Er is steeds een spannende wisselwerking tussen percussie, piano en blasers. In het derde en vierde deel van "Semahane" is de "Black Page", een compositie van de componist Frank Zappa verwerkt. Stephen Barber die in februari in Nederland was legde dit als volgt uit. "Terwijl ik met deze compositie bezig was overleed Zappa. Om deze grote componist te eren heb ik een compositie van hem in dit stuk verwerkt". In deel drie zorgt met name de piano voor een mineur stemming. Je ziet als het ware het ensemble om het graf staan spelen, terwijl de kist langzaam naar beneden, de aarde in zakt. In deel vier dacht Barber, we moeten niet treuren, maar blij zijn met al die mooie muziek die Zappa ons nagelaten heeft. Er wordt een zeer vrolijke "Black Page", bijna clownesk, neer gezet. Deze "Black Page" komt nog een keer voor op de CD in de stukken die het Meridian Arts Ensemble van de componist Zappa heeft opgenomen. Een kritiek die het Meridian Arts Ensemble nog wel eens kreeg op het spelen van Zappa, was het te veel benaderen van het origineel, terwijl Zappa zo vaak heeft laten zien, dat je met z'n muziek moet spelen. Op deze CD heeft het Meridian Arts Ensemble duidelijk meer vrijheid van benadering genomen dan op voorgaande opnamen. Van "Run home Slow" bestonden tot nu toe alleen oude opnamen, door Zappa digitaal opgevijzeld, maar dankzij deze heldere opname is er een nieuwe standaard gezet op dit al weer 37 jarig oude werk. "Run home slow" is muziek die Zappa maakte voor een cowboy film. Door het toevoegen van een piano introductie aan het stuk "Little House I Used to Live In" krijgt dit stuk een geheel nieuwe dimensie. Het tweede snellere gedeelte komt van het "Filemore East '71" album. De "Black Page" schreef Zappa in de jaren zeventig, nadat orkest leden klaagden over de vele noten die Zappa op de notenbalken plaatste. "Op een dag komt hij nog eens met een 'Black Page' aan", zo klaagden zij. Zappa's drummer, Terry Bozzio had drie weken nodig om het stuk volgens Zappa's hoge normen goed te spelen. John Ferarri kennen we als een bescheiden drummer, maar over de "Black Page" zei hij eens, dat hij het "a piece of cake" vond. En als we luisteren hoe makkelijk hij deze "Black Page" drumsolo neerzet, moeten we die uitspraak wel voor waar aannemen. Er zijn weinig drumsolo's met een echte melodie. De meeste zijn op puur ritme gebaseerd. Zappa bracht hierin verandering met de "Black Page". Als je luistert hoe goed de melodie in deze opname naar voren komt is het spijtig dat Frank Zappa dit zelf niet meer heeft mogen meemaken. Hij overleed op 4 december 1993. De drumsolo wordt gevolgd door het hele ensemble in de "Black Page" (new age version). Zappa heeft naast de oorspronkelijke versie, nog vele versies gearrangeerd, waarvan deze new age versie uit 1988 verreweg de mooiste is. Onder het mom "Does humor belongs to music" is er een stuk van Stanley Silverman opgenomen. Het zijn variaties op een thema van Kurt Weill, die op zichzelf al garant stond voor aparte muziek. In eerste instantie lijkt dit stuk eenvoudig te klinken, maar wie weet, dat in sommige delen iedere noot door een ander instrument gespeeld wordt, begrijpt, dat hier timing de nodige zweetdruppels kost voordat dat goed is. Naast humor brengt dit stuk ook een mooi stuk muziek, dat prachtig door het ensemble wordt vertolkt. De CD eindigt met het door Raymond G. Steward geschreven stuk KOHS-Ska. Ik kan me zo voorstellen dat een 72 jarige CD koper na het beluisteren van het "Okay Chorale", net besloten heeft de CD aan te schaffen, een hartstilstand krijgt als daar ineens 5 MAE-ers hard schreeuwend deze Ska inzetten. Voor 65+ misschien niet zo geschikt deze CD, maar voor iedereen die niet terugschrikt voor moderne muziek afgewisseld met cubaanse dans, een chorale en wat Zappende rock, een ware aanbeveling. Ruud van Poelgeest - ruupoe@thijssen.nl top of page This website and all content copyright © 2006 Meridian Arts Ensemble